Proste to RODO ochrona danych w medycynie

Szybszy powrót do pracy lekarzy walczących z COVID-19

Praca lekarza walczącego z COVID-19 w jednym miejscu

Szybszy powrót do pracy lekarzy walczących z COVID-19.

Szybszy powrót do pracy lekarzy walczących z COVID-19. Zgodnie z art. 7d) Ustawy z dnia 02 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych cyt.: “(…) Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, standardy w zakresie ograniczeń przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej pacjentom innym niż z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 przez osoby wykonujące zawód medyczny w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej mające bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem tym wirusem, mając na względzie potrzebę zapobiegania i zwalczania zakażeń COVID-19 (…)”. Więcej na ten temat pisaliśmy w naszym opracowaniu “Ograniczenie w wykonywaniu świadczeń“.

Praca tylko w jednym miejscu.

Dnia 29 kwietnia 2020r. w Dzienniku Ustaw pod pozycją 775, opublikowane zostało Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie standardów w zakresie ograniczeń przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej pacjentom innym niż z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 przez osoby wykonujące zawód medyczny mające bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem tym wirusem. Ograniczenie w wykonywaniu świadczeń więc stało się możliwe.

Szybszy powrót do pracy lekarzy walczących z COVID-19.

Zgodnie z nowelizacją ww. Rozporządzenia uznano, iż dzień końcowy objęcia ograniczeniem nie może przypadać wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia zaprzestania udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na stanowisku określonym wykazem stanowisk objętych zakazem. Jednak wyjątkiem jest sytuacja, w której przed upływem 14 dni od dnia zaprzestania udzielania świadczeń opieki zdrowotnej pracownik medyczny uzyska ujemny wynik badania w kierunku zakażenia wirusem SARS-CoV-2.

Nowe Rozporządzenie w sprawie dokumentacji medycznej.

Procedury sanitarne COVID-19 salonów fryzjerskich

Procedura sanitarna dla salonów fryzjerskich

Procedury sanitarne COVID-19 salonów fryzjerskich

Procedury sanitarne COVID-19 salonów fryzjerskich to dokumentacja, której opracowanie, wdrożenie i przestrzeganie stanie się faktem. Cała branża “beauty” wisi na włosku ze względu na stan epidemii w kraju. Uruchomienie salonów fryzjerskich to tylko kwestia czasu.

Dokumentacja COVID-19 bezpieczeństwo klientów i personelu.

Rada Ministrów w dniu 10 kwietnia 2020 r. uchwaliła rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpienie stanu epidemii (Dz. U z 2020 r. poz. 658 ze zm.), kolejne zmiany rozporządzenia wprowadzały nowe ograniczenia i zakazy skierowane do obywateli i do przedsiębiorców. Z końcem kwietnia 2020r. Rada Ministrów przeszła w końcu do tzw. “planu otwierania gospodarki”, tym samym następne nowelizacje rozporządzenia pozwoliły na uruchomienie sklepów budowlanych, hoteli, żłobków i przedszkoli oraz handlu w centrach handlowych.

Źródło: msn.com

Źródło: onet.pl

Zacytowane prasowe wypowiedzi wskazują jednoznacznie, że branża “beauty”, w tym salony fryzjerskie, mogą oczekiwać, iż w kolejnym etapie już w najbliższych dniach będą mogły uruchomić swoją działalność.

Przygotujemy dla Ciebie gotowe procedury bezpieczeństwa.

Jesteś przedsiębiorcą, wiec na pewno w większej lub mniejszej skali próbowałeś dokonać analizy kosztów prowadzenia salonu w warunkach pandemii, dokonałeś zakupu środków higieny. Możliwe, że sam opracowałeś już wewnętrzne procedury sanitarne, nowe wzory kart zabiegowych lub wstępnej kwalifikacji klienta. Skorzystałeś z aktualnych zaleceń Ministerstwa Zdrowia wobec POZ i gabinetów lekarskich, a może z wydanych na początku maja wytycznych przygotowanych dla branży fryzjerskiej w Niemczech przez Związek Zawodowy Służby Zdrowia i Opieki Społecznej [BGW] opublikowany na stronach internetowych Centralnego Związku Niemieckiego Rzemiosła Fryzjerskiego (ZV), a może skorzystałeś już z wytycznymi dla gabinetów kosmetycznych, podologicznych, manicure i pedicure, które mimo iż nie zostały oficjalnie opublikowane na stronach rządowych, to krążą w sieci. To co napiszemy za chwilę nie spodoba Ci się szanowny Przedsiębiorco.

Czy musisz stosować jednak wytyczne Inspekcji Sanitarnej

Tak. Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych z dnia 2 marca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) wprowadziła art. 17 zmiany w ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2019 r. poz. 59 oraz z 2020 r. poz. 322) w art. 8a dodaje się ust. 5-9 w brzmieniu:

Zgodnie z art. 8a ust. 5 pkt. 1a  cyt.:

“(…) Główny Inspektor Sanitarny lub działający z jego upoważnienia państwowy wojewódzki inspektor sanitarny może wydawać osobom prawnym, osobom fizycznym i jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, w szczególności podmiotom wykonującym działalność leczniczą, pracodawcom, podmiotom prowadzącym działalność w zakresie lotnictwa cywilnego, użytkownikom statków powietrznych, użytkownikom cywilnych statków powietrznych niewpisanych do rejestru statków powietrznych oraz zarządzającym lotniskami, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz.U. z 2019 r. poz. 1580 i 1495 oraz z 2020 r. poz. 284): (…) decyzje nakładające obowiązek: (…) podjęcia określonych czynności zapobiegawczych lub kontrolnych oraz żądać od nich informacji w tym zakresie (…)”.

Zgodnie z art. 8a ust. 5 pkt. 2  cyt.:

“(…) zalecenia i wytyczne określające sposób postępowania w trakcie realizacji zadań  – w przypadku stanu zagrożenia epidemicznego, stanu epidemii albo w razie niebezpieczeństwa szerzenia się zakażenia lub choroby zakaźnej, które może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, w szczególności wystąpienia choroby szczególnie niebezpiecznej lub wysoce zakaźnej, o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (…)”.

Zgodnie z art. 8a ust. 8 cyt.:

“(…) Osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są obowiązane do stosowania się do zaleceń i wytycznych organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, o których mowa w ust. 5 pkt 2 (…)”.

Czy musisz stosować przepisy RODO po uruchomieniu salonu.

Tak bezwzględnie bo przecież przewidujesz wykorzystywać w ramach wdrożonych procedur bezpieczeństwa informacje o swoich klientach, pracownikach. Jak widzisz nieuniknione w życiu przedsiębiorcy są nie tylko podatki, do listy należy dopisać także RODO, czyli unijne rozporządzenie o ochronie danych osobowych.

Pamiętaj! Brak uwzględnienia w prowadzonej działalności przepisów dotyczących ochrony danych osobowych oznacza odpowiedzialność karną, cywilnoprawną i administracyjną, a co w aktualnej sytuacji szczególnie istotne Twoi klienci ale i pracownicy, o których informacje pozyskasz, będziesz przetwarzać lub ujawnisz mogą przy tej okazji prócz oczekiwania stosownych informacji od Ciebie w tym zakresie w uznaniu naruszenia swoich praw i wolności:

  • skierować do UODO skargę, w efekcie której organ może zarządzić kontrolę,
  • wystąpić o odszkodowanie, powstaną wiec dodatkowe koszty związane z postępowaniem cywilnym [koszty sądowe, wynajęcie kancelarii prawnej], zasądzone kwoty odszkodowania lub zadośćuczynienia w wyniku stwierdzenia zasadności roszczenia.

Przedsprzedaż - Procedura sanitarna COVID-19 w salonie fryzjerskim.

Polityka Sanitarna, brzmi bardzo poważnie, ale temat jest poważny, a opracowana przez nas dokumentacja ma właśnie  taki charakter.  Wspólnie z Patrycją Żarską-Cynk, przygotowaliśmy dla Ciebie zastaw dokumentów, które najprawdopodobniej posłużą Ci jako standard w kolejnych miesiącach działalności. Patrycja Żarska- Cynk  na co dzień doradza salonom fryzjerskim, wspiera w sprawach ochrony danych osobowych cechy rzemiosła oraz m.in. pełni funkcję Inspektora Ochrony Danych w Powiatowych Stacjach Sanitarno-Epidemiologicznych.

Proponujemy Ci profesjonalnie i kompleksowo przygotowany, gotowy do zastosowania pakiet procedur, wzorów dokumentów i plakatów informacyjnych do druku  opracowany w oparciu o:

  •  wytyczne opublikowane przez Główny Inspektorat Sanitarny lub Ministerstwo Rozwoju we współpracy z GIS,
  • Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO),
  • uwagi merytoryczne właścicieli salonów branży “beauty”.

Projekt dokumentacji obejmuje:

  1. Informacje dla klientów – plakat grafiką – do publikacji na www, w mediach społecznościowych, w newsletterze, itp. dot. zasad rejestracji i postępowania podczas wizyty u fryzjera w czasie pandemii.
  2. Procedury sanitarne w salonie w celu zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom i klientom w warunkach stanu epidemii wywołanego zakażeniami wirusem SARS-CoV-2
  3. Procedury postępowania w przypadku podejrzenia zakażenia koronawirusem pracowników/obsługi.
  4. Procedury postępowania w przypadku podejrzenia zakażenia koronawirusem u osoby/klienta.
  5. Kartę pracownika/oświadczenie – w warunkach stanu epidemii wywołanego zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 wraz z klauzulą informacyjną RODO
  6. Kartę klienta/oświadczenie – w warunkach stanu epidemii wywołanego zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 wraz z klauzulą informacyjną RODO
  7. Wzór pisma do Powiatowej Stacji Sanitarno Epidemiologicznej o zaopiniowanie projektu procedur sanitarnych w salonie.
  8. Informacje do wywieszenia/wyłożenia w salonie m.in. o sankcjach karnych z tytułu narażenia innych osób na zakażenie chorobą zakaźną, o nr telefonów służb sanitarnych, służby zdrowia.

Dodatkowo otrzymujesz od nas:

  • e-booka z dokładnymi instrukcjami i wskazówkami dotyczącymi wykorzystania zakupionej dokumentacji oraz informacją o innych obowiązkach właściciela salonu wynikających z decyzji o celu i zakresie przetwarzanych danych osobowych.

Forma materiałów, jakie otrzymasz:

Materiały przygotowane są w plikach pdf i w plikach edytowalnych (MS Word). Pozwoli to na ich odpowiednią modyfikację dostosowanie do własnych wymogów.

Przedsprzedaż / bezpłatna aktualizacja:

Jeśli zdecydujesz się na zakup zestawu dokumentów “Procedura sanitarna COVID-19 salonów fryzjerskich” w przedsprzedaży, otrzymujesz niższą cenę zakupu oraz bezpłatną aktualizację całej dokumentacji – na wypadek zmian wytycznych [przykład przedszkoli i żłóbków pokazuje, ze możemy liczyć się z aktualizacją wytycznych w czasie ich obowiązywania].

Autor opracowania:

Patrycja Żarska-Cynk

Aktualizacja – Wytyczne GIS dla przedszkola i żłobka

Procedury bezpieczeństwa dla przedszkoli

Aktualizacja - Wytyczne GIS dla przedszkola i żłobka.

Wytyczne GIS dla przedszkola i żłobka podobnie jak temat uruchomienia “odmrożenia” funkcjonowania przedszkoli i żłobków zelektryzował oświatę. Jednym z elementów w dyskusjach są zalecenia, które mają stanowić odpowiedź na zagadnienia związane z zabezpieczeniem powrotu dzieci do placówek.  Zagadnienie bezpieczeństwa jest tematem, który należy traktować z należytą starannością.

Modyfikacje wytycznych - wymuszają aktualizację procedur.

Dyrektorzy przedszkoli, żłobków zobligowani zostali do opracowania procedur dotyczących bezpieczeństwa:

  • Wewnętrzna procedura bezpieczeństwa dla przedszkola, żłobka.
  • Procedura postępowania w przypadku podejrzenia zakażeniem COVID-19.
Dokumentacja ta powstaje w oparciu o wytyczne GIS, MEN, MZ. Niestety jednak poważnym utrudnieniem jest brak stabilności w zakresie formułowanych zaleceń. Jak się okazuje kategoryczność stanowisk UODO np. w zakresie mierzenia temperatury także prowadzić może do istotnych wątpliwości co do poprawności zapisów dokumentacji, jaką tworzą dyrektorzy placówek.

Ranga wytycznych - GIS.

Pomimo tego, iż wytyczne zmieniane są z dnia na dzień, że ich kształt nie koreluje z wyobrażeniami wielu autorów procedur wewnętrznych, pamiętać należy, iż wydane zostały na podstawie art. 8a ust. 5 pkt. 2 Ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Gotowe procedury dostępne w naszym sklepie.

Przygotowaliśmy dla Państwa kompletne procedury wewnętrzne bezpieczeństwa dla przedszkoli i żłobków. Są one dostosowane do aktualnych wytycznych. Wytyczne GIS dla przedszkola i żłobka na pewno się zmienią. Informujemy , iż w takim przypadku będziemy nieodpłatnie przesyłali do Państwa kolejne wersje dokumentacji.

Procedury wysyłamy natychmiast - w wersji elektronicznej edytowalnej.

Wewnętrzna procedura bezpieczeństwa dla przedszkola, żłobka.
Procedura postępowania w przypadku podejrzenia zakażeniem COVID-19
Natychmiastowa wysyłka email z dokumentami.

Dodatkowe świadczenie pieniężne COVID-19

Dodatkowe świadczenie pieniężne COVID-19

Dodatkowe świadczenie pieniężne COVID-19

Dodatkowe świadczenie pieniężne COVID-19 stało się faktem, będzie wypłatane. Jak informuje Centrala NFZ w swoim komunikacie z 30 kwietnia 2020r. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie standardów w zakresie ograniczeń przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej pacjentom innym niż z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 przez osoby wykonujące zawód medyczny mające bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem tym wirusem, wprowadzone zostały ograniczenia w wykonywaniu świadczeń – więcej o tym pisaliśmy w naszym opracowaniu “Ograniczenie w wykonywaniu świadczeń“. Dodatkowe świadczenie pieniężne COVID-19 stanowi swego rodzaju rekompensatę z tytułu objęcia ww. ograniczeniem personelu.

W związku z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie standardów w zakresie ograniczeń przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej pacjentom innym niż z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 przez osoby wykonujące zawód medyczny, które mają bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem tym wirusem, minister zdrowia polecił Narodowemu Funduszowi Zdrowia przekazanie podmiotom, o których mowa w § 1 rozporządzenia środków finansowych z przeznaczeniem na przyznanie osobom uczestniczącym w udzielaniu świadczeń zdrowotnych, objętym ograniczeniem, o którym mowa w § 1 ust. 3 rozporządzenia, z wyłączeniem osób, skierowanych do pracy w tych podmiotach na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. z 2019 r. poz. 1239, z późn.zm.), dodatkowego świadczenia pieniężnego, wypłacanego miesięcznie, przez okres objęcia ograniczeniem.

Źródło pochodzenia środków.

Środki finansowe na realizację powyższych przepisów pochodzić będą z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.

Wysokość środków dla poszczególnych podmiotów.

Wysokość środków finansowych dla danego podmiotu z przeznaczeniem na wypłaty dodatkowych świadczeń będzie ustalana w oparciu o informacje przekazywane przez kierujących podmiotami, w których świadczeń udzielają osoby objęte ograniczeniem zatrudnienia.

Dodatkowe świadczenie pieniężne COVID-19.

W przypadku objęcia ograniczeniem, o którym mowa w § 1 ust. 3 rozporządzenia, przez niepełny miesiąc, świadczenie dodatkowe za ten miesiąc podlegać będzie proporcjonalnemu obniżeniu.Powyższa kwota uwzględniać będzie pozostające po stronie pracodawcy koszty na składki na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych.

Szczegóły określone zostaną w indywidualnych umowach.

Szczegóły dotyczące zakresu informacji przekazywanych do oddziałów wojewódzkich NFZ oraz zasad rozliczania powyższych środków określone będą w umowach zawieranych przez dyrektorów oddziałów wojewódzkich NFZ z kierującymi podmiotami, w których świadczeń udzielają osoby objęte ograniczeniem zatrudnienia.

Nowe Rozporządzenie w sprawie dokumentacji medycznej.

Ograniczenie w wykonywaniu świadczeń

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie standardów w zakresie ograniczeń przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej pacjentom innym niż z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 przez osoby wykonujące zawód medyczny mające bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem tym wirusem

Ograniczenie w wykonywaniu świadczeń od 30 kwietnia 2020r.  Zakaz obejmować może lekarzy, pielęgniarki, fizjoterapeutów, czy ratowników medycznych.  Zgodnie z art. 7d) Ustawy z dnia 02 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych cyt.: “(…) Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, standardy w zakresie ograniczeń przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej pacjentom innym niż z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 przez osoby wykonujące zawód medyczny w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej mające bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem tym wirusem, mając na względzie potrzebę zapobiegania i zwalczania zakażeń COVID-19 (…)”.

Dnia 29 kwietnia 2020r. w Dzienniku Ustaw pod pozycją 775, opublikowane zostało Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 28 kwietnia 2020 r. w sprawie standardów w zakresie ograniczeń przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej pacjentom innym niż z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2 przez osoby wykonujące zawód medyczny mające bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem tym wirusem. Ograniczenie w wykonywaniu świadczeń więc stało się możliwe.

Na podstawie art. 7d ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, 567, 568 i 695) zarządza się, co następuje:

Wykaz stanowisk pracy z bezpośrednim kontaktem z pacjentem podejrzanym lub zakażonym.

§ 1. 1. Kierownik podmiotu leczniczego umieszczonego w wykazie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, wykonującego działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne:

1) wyłącznie w związku z przeciwdziałaniem COVID-19 lub
2) w którego wyodrębnionej komórce organizacyjnej są udzielane świadczenia opieki zdrowotnej wyłącznie w związku z przeciwdziałaniem COVID-19

– opracowuje wykaz stanowisk pracy, na których osoby wykonujące zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 295 i 567) mają bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2, w tym uczestniczą w ich transporcie, zwany dalej „wykazem stanowisk”.

2. W przypadku podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w wykazie stanowisk umieszcza się wszystkie stanowiska pracy, na których osoby wykonujące zawód medyczny uczestniczą w udzielaniu świadczeń zdrowotnych i mają bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2, a w przypadku podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, wyłącznie stanowiska pracy, na których osoby wykonujące zawód medyczny uczestniczą w udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej w wyodrębnionej komórce organizacyjnej i mają bezpośredni kontakt z pacjentami z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2, o której mowa w ust. 1 pkt 2.

Ograniczenie w wykonywaniu świadczeń możliwe od 30 kwietnia 2020r.

3. Osoby uczestniczące w udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej na stanowiskach określonych w wykazie stanowisk nie mogą uczestniczyć w udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej pacjentom innym niż z podejrzeniem lub zakażeniem wirusem SARS-CoV-2. Ograniczenie to nie dotyczy udzielania świadczeń opieki zdrowotnej niewymagających bezpośredniego kontaktu z tymi pacjentami, w szczególności udzielania tych świadczeń za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.

Informacja o objęciu ograniczeniem

4. Kierownik podmiotu leczniczego, o którym mowa w ust. 1, informuje na piśmie osoby, o których mowa w ust. 3, o objęciu ich ograniczeniem, o którym mowa w ust. 3. W informacji określa się dzień początkowy oraz końcowy objęcia ograniczeniem. W przypadku gdy nie ma możliwości określenia dnia końcowego objęcia ograniczeniem, ograniczenie obowiązuje do dnia jego odwołania przez kierownika podmiotu leczniczego, nie dłużej jednak niż do dnia zakończenia obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 lub ustania zatrudnienia osoby objętej ograniczeniem w podmiocie leczniczym, o którym mowa w § 1 ust. 1. Dzień końcowy objęcia ograniczeniem nie może przypadać wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia zaprzestania udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na stanowisku określonym wykazem stanowisk. Informacja zawiera pouczenie o treści § 3. 

Sposób przekazania informacji o objęciu ograniczeniem.

5. Przekazanie informacji o objęciu ograniczeniem osoba, o której mowa w ust. 3, potwierdza pisemnie wraz ze wskazaniem daty doręczenia. W przypadku braku możliwości uzyskania podpisu dokonuje się adnotacji o przekazaniu informacji o objęciu ograniczeniem przez kierownika podmiotu leczniczego, o którym mowa w ust. 1, lub osobę przez niego upoważnioną wraz z podaniem informacji o przyczynie niemożności uzyskania podpisu oraz wskazaniem daty doręczenia.

6. W przypadku gdy informację o objęciu ograniczeniem dostarczono w terminie późniejszym niż określony w tej informacji jako dzień początkowy, ograniczenie, o którym mowa w ust. 3, obowiązuje od dnia powiadomienia osoby objętej ograniczeniem. Osoba objęta ograniczeniem dokonuje adnotacji o terminie otrzymania informacji w obecności osoby przekazującej.

Sprawozdawczość o osobach objętych ograniczeniem.

§ 2. 1. Wykaz stanowisk, wraz z listą zatrudnionych na nich osób obejmującą imię i nazwisko każdej osoby objętej ograniczeniem, o którym mowa w § 1 ust. 3, jej numer PESEL i numer prawa wykonywania zawodu, kierownik podmiotu leczniczego, o którym mowa w § 1 ust. 1, przekazuje raz w miesiącu w terminie do 10. dnia każdego miesiąca w postaci elektronicznej, w sposób zapewniający właściwą ochronę danych osobowych, do właściwego miejscowo wojewody oraz dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.

2. Wojewoda i dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia przetwarzają dane, o których mowa w ust. 1, w celu zapewnienia dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej oraz zapobiegania i zwalczania COVID-19.

Dopuszczalne wyjątki w ograniczeniach.

3. W przypadkach uzasadnionych koniecznością zapewnienia dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia może, na wniosek kierownika podmiotu leczniczego, o którym mowa w § 1 ust. 1, wyrazić zgodę na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez osobę wykonującą zawód medyczny mimo objęcia jej ograniczeniem, o którym mowa w § 1 ust. 3. Informacja o wyrażeniu zgody jest przekazywana niezwłocznie na piśmie wnioskodawcy, osobie, której dotyczy wniosek, kierownikowi podmiotu leczniczego, o którym mowa w § 1 ust. 1, oraz wojewodzie.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, wnosi się do dyrektora oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia właściwego ze względu na miejsce działania podmiotu leczniczego, o którym mowa w § 1 ust. 1, w którym udziela świadczeń zdrowotnych osoba wykonująca zawód medyczny objęta ograniczeniem.

Urlopy bezpłatne udzielane obowiązkowo przez innych pracodawców.

§ 3. 1. Pracodawca inny niż podmiot leczniczy, o którym mowa w § 1 ust. 1, zatrudniający pracownika będącego osobą, o której mowa w § 1 ust. 3, udziela temu pracownikowi, na jego wniosek, urlopu bezpłatnego na okres ustalony zgodnie z § 1 ust. 4 i 6.

Zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy, wykonywania zawodu.

2. Przekazanie osobie wykonującej zawód medyczny informacji, o której mowa w § 1 ust. 4, stanowi podstawę do zaprzestania w okresie ustalonym zgodnie z § 1 ust. 4 i 6:

1) świadczenia pracy na podstawie innej niż stosunek pracy,
2) wykonywania zawodu medycznego w formie praktyki zawodowej, o której mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej

– wykonywanych poza podmiotem leczniczym, o którym mowa w § 1 ust. 1.

Termin dla przekazania pierwszego wykazu.

§ 4. Kierownik podmiotu leczniczego, o którym mowa w § 1 ust. 1, przekazuje po raz pierwszy dokumenty, o których mowa w § 2 ust. 1, w terminie 5 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

Data wejścia w życie Rozporządzenia. 30 kwietnia 2020r.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Ograniczenie w wykonywaniu świadczeń zapewne nie spotka się z pełną aprobatą środowiska, jednak stało się faktem. Czytaj więcej o zmianach, jakie wprowadza Specustawa COVID-19.

Nowe Rozporządzenie w sprawie dokumentacji medycznej.

Główny Inspektor Pracy odpowiada

Czy personel medyczny może powstrzymać się od pracy, gdy nie ma środków ochrony. Odpowiada GIS kierując pismo do RPO. Proste to RODO.

Główny Inspektor Pracy odpowiada, czy personel medyczny może powstrzymać się od pracy, gdy nie ma środków ochrony. Odpowiada GIS kierując pismo do RPO.

Główny Inspektor Pracy w treści udziela odpowiedzi na wniosek o zajęcie stanowiska w kwestii stosowania przepisów art. 210 Kodeksu pracy. Z takim wnioskiem wystąpił Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych kierując je do Rzecznika Praw Obywatelskich dnia 31 marca 2010 r. Treść stanowiska GIS.

Zapytanie RPO.

Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Adam Bodnar wystąpił do GIS o opinię, czy w rażących sytuacjach – gdy pracodawca nie zapewnia odzieży ochronnej i środków ochrony indywidualnej – pracownicy medyczni mogą powstrzymać się od pracy

Z informacji zawartych na stronach RPO wynika, iż cyt.: “(…) Do RPO zwrócił się w tej sprawie Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych. Lekarze, lekarki, pielęgniarki, pielęgniarze, salowe i sanitariusze pracują przy zwalczaniu epidemii w warunkach bezpośrednio zagrażających zdrowiu lub życiu. Powinni być wyposażeni standardowo w indywidualne środki ochrony.Co zrobić, gdy takich środków nie ma? Przecież z prawa pracy wynika, że gdy pracodawca nie zapewnia pracownikom odpowiednich środków ochrony, to przysługuje im prawo powstrzymania się od pracy. Czy tak jest w tej sytuacji?

Związek powołał się art. 210 § 1 w związku z § 2 i § 5 Kodeksu pracy. Jego §1 głosi, że w razie gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom, pracownik ma prawo powstrzymać się od wykonywania pracy, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego. Według § 2. jeżeli powstrzymanie się od wykonywania pracy nie usuwa zagrożenia, o którym mowa w § 1, pracownik ma prawo oddalić się z miejsca zagrożenia, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego. Zgodnie z § 5. przepisy § 1, 2 i 4 nie dotyczą pracownika, którego obowiązkiem pracowniczym jest ratowanie życia ludzkiego lub mienia.

Skoro personel medyczny, w przypadku zwalczania chorób zakaźnych, co do zasady wykonuje pracę w warunkach stanowiących bezpośrednie zagrożenie dla swojego zdrowia lub życia, to powinien więc być wyposażony standardowo w indywidualne środki ochrony.

Dlatego też, według wstępnej oceny RPO – wymagającej jednak pogłębienia przez organ wyspecjalizowany w tym zakresie – w sytuacji gdy pracodawca nie zapewnia pracownikom, o których mowa w art. 210 § 5 k. p., odpowiednich środków ochrony indywidualnej, wydaje się, że przysługuje im prawo powstrzymania się od pracy.

Pracodawca nie realizuje bowiem jednego ze swoich podstawowych i standardowych obowiązków wobec tej kategorii pracowników. A ich istota pracy polega na wykonywaniu pracy w warunkach bezpośredniego i stałego zagrożenia zdrowia i życia.

Nie można bowiem w ramach wykonywania pracy wymagać od pracowników heroizmu, tj. świadomego, w przypadku braku indywidualnych środków ochrony, narażania swojego życia i zdrowia w imię ratowania zdrowia i życia innych osób – wskazuje RPO.

Ponadto w kontekście ogłoszonego stanu epidemii istotne znaczenie mają przepisy ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Z jej art. 11 ust. 1 wynika, że kierownicy podmiotów leczniczych są obowiązani do podejmowania działań zapobiegających szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych. Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 4 pkt 1 działania te obejmują stosowanie środków ochrony indywidualnej i zbiorowej w celu zapobieżenia przeniesieniu na inne osoby biologicznych czynników chorobotwórczych.

Zaniechanie realizacji tego obowiązku może rodzić odpowiedzialność karną z art. 165 § 1 pkt 1 Kodeksu karnego (sprowadzenie niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia wielu osób poprzez spowodowanie szerzenia się choroby zakaźnej).

Z kolei po stronie personelu medycznego – udzielającego świadczeń zdrowotnych bez wymaganych indywidualnych środków ochrony – może to z kolei rodzić także odpowiedzialność za wykroczenie z art. 116 § 1 pkt 2 Kodeksu wykroczeń. Odpowiedzialność tę ponoszą bowiem osoby, które wiedząc o tym, że stykają się z chorym na chorobę zakaźną, nie przestrzegają nakazów lub zakazów zawartych w przepisach o zapobieganiu tym chorobom lub o ich zwalczaniu, a więc w tym przypadku nie stosują nakazu korzystania z indywidualnych środków ochrony.

Również i to przemawia za uznaniem, że personel medyczny pozbawiony adekwatnych indywidualnych środków ochrony, może w celu uniknięcia własnej odpowiedzialności skorzystać z przepisów art. 210 § 1 i 2 Kodeksu pracy. (…)”.

Odpowiedź GIS.

RPO publikuje na na swoich stronach interrnetowych obszerne fragmenty odpowiedzi, jakiej udzielił mu Główny Inspektor Sanitarny, na zapytanie cyt.: “(…) Opracowane do tej pory akty prawne związane z epidemią koronawirusa COVID-19 nie zawieszają stosowania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, za wyjątkiem przedłużenia terminu ważności badań lekarskich, jeśli termin ten upłynął po 8 marca br., do czasu zakończenia stanu epidemii (plus max. do 60 dni) oraz konieczności zapewnienia pracownikom środków ochrony osobistej, jeśli nie można zapewnić minimum 1,5 m odległości pomiędzy stanowiskami pracy. Możliwe, że ustawodawca podejmie decyzję o zmianie przepisów w nieodległej przyszłości – obserwując dynamicznie zmieniającą się sytuację, związaną z pandemią wirusa

Sytuacja opisana w pytaniach powinna być wnikliwie oceniona w świetle realnego zagrożenia koronawirusem. Ewentualnych poczynań personelu medycznego nie powinien pochopnie oceniać także pracodawca. Obowiązkiem pracodawcy jest stworzenie i zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.

Ocena faktycznego narażenia pracowników zakładów opieki zdrowotnej musi odbyć się w drodze kontroli, a za sprawy chorób zakaźnych i sprawy epidemiologiczne odpowiada Powiatowy i Wojewódzki Inspektor Sanitarny. Podstawowym źródłem regulacji w tym zakresie jest w Polsce ustawa z 5 grudnia 2008 r o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239 ze zm.). Na jej podstawie inspektorzy Państwowej Inspekcji Sanitarnej mogą doprowadzić m.in. do zamknięcia i wyłączenia z użytku poszczególnych pomieszczeń, a nawet całego zakładu pracy.

Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy opracowano w celu zabezpieczenia pracowników i innych osób świadczących pracę przed wypadkami i chorobami, ale także pogorszeniem stanu zdrowia. Immanentną częścią pracy personelu medycznego jest zagrożenie biologicznymi czynnikami środowiska pracy.

To ryzyko zawodowe jest wpisane w zawód każdej osoby wykonującej zawód medyczny. Nie powinno jednak dochodzić do sytuacji, w której pracownikom nie zapewniono możliwości ograniczenia do niezbędnego minimum możliwości zarażenia się patogenem. Z tego tytułu obowiązkiem pracodawcy jest takie zorganizowanie pracy, by maksymalnie zabezpieczyć pracowników przed utratą zdrowia. Z tego też tytułu płynie odpowiedzialność pracodawcy, począwszy od odpowiedzialności wykroczeniowej (art. 283 k.p.) do karnej (art. 220 k.k.).

Sytuacja personelu medycznego jest w przypadku epidemii SARS-CoV-2 niezwykle trudna, ponieważ konstrukcja przepisu art. 210 k.p. przesądza również o tym, że powstrzymanie się od pracy nie dotyczy pracownika, którego obowiązkiem pracowniczym jest ratowanie życia ludzkiego lub mienia. Osoby wykonujące zawód medyczny są szczególną grupą zawodową – jest to zawód zaufania publicznego, a obowiązkiem personelu medycznego jest ratowanie życia i zdrowia obywateli.

Jak zauważa Sąd Najwyższy w wyroku z 15 maja 2001 r. (sygn. UKN 395/00) „praca szpitalnego personelu medycznego odbywa się z natury rzeczy w warunkach bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia czy nawet życia ludzkiego. Obowiązkiem pracowniczym tych osób jest ratowanie zdrowia lub życia pacjentów, więc personel lekarsko-pielęgniarski nie korzysta z przysługującego ogółowi zatrudnionych uprawnienia do powstrzymania się od wykonywania pracy niebezpiecznej (art. 210 § 5 w związku z art. 210 § 1 k.p.). Niejako w zamian musi na szpitalu jako na pracodawcy spoczywać zwiększone ryzyko odpowiedzialności za ewentualne zakażenia personelu medycznego.”.

Reasumując – zważywszy na zagrożenia biologiczne, specyficzne dla placówek udzielających świadczeń zdrowotnych, pracodawca ma obowiązek prawidłowo zabezpieczyć pracowników, by można było mówić o zorganizowaniu pracy w bezpieczny i higieniczny sposób.

Dlatego uważam, że osoby wykonujące zawód medyczny powinny być zabezpieczone przed możliwością zarażenia patogenem SARS-CoV-2 i każdym innym, mogącym skutkować zagrożeniem dla zdrowia. Stan faktycznego zagrożenia epidemiologicznego musi być ustalony w drodze kontroli Inspekcji Sanitarnej.

W przypadku, gdy pracownicy placówek zdrowotnych podejmą decyzję o powstrzymaniu się od pracy z powodu zagrożenia życia i zdrowia, powołując się na art. 210 k.p., a  pracodawca podejmie wobec nich działania porządkowe (od kary upomnienia, nagany, po rozwiązanie umowy o pracę) – tylko sąd w procesie wytoczonym z powództwa pracowników będzie mógł uznać ich rację i przywrócić pielęgniarki i położne do pracy lub nakazać wypłatę odszkodowania, w przypadku braku woli ponownego zatrudnienia pracowników przez pracodawcę.

W arsenale środków prawnych inspektora pracy nie ma decyzji, wystąpienia I ub polecenia, które mogłyby powstrzymać pracodawcę przed krokami zmierzającymi do ukarania pracowników za powstrzymanie się od pracy z powodu epidemii koronawirusa – głosi odpowiedź Wiesława Łyszczka (…)”.

Główny Inspektor Sanitarny. Pismo z dnia 23 kwietnia 2020r.

Pełna treść stanowiska, jakie zajął GIS w temacie.

Czytaj więcej na temat środków ochrony indywidualnej.

Szerzej o zagadnieniu związanym z obowiązkiem zapewnienia środków ochrony indywidualnej pisaliśmy w naszym opracowaniu “Obowiązkowe środki ochrony indywidualnej“.

Obowiązkowe środki ochrony indywidualnej.Obowiązkowe środki ochrony indywidualnej.

Autorem niniejszego tekstu jest Dominik Spałek Copyright by © D.Spałek Kontakt z autorem: biuro@prostetorodo.pl / www.dominikspalek.prostetorodo.pl Autor wyraża zgodę na niekomercyjne udostępnianie niniejszego tekstu, jednak wyłącznie w niezmienionej formie i treści, łącznie z niniejszymi zapisami.

Nowe Rozporządzenie w sprawie dokumentacji medycznej.

Dyżur a zasiłek opiekuńczy

Dyżur medyczny a zasiłek opiekuńczy

Dyżur medyczny a zasiłek opiekuńczy.

Dyżur a zasiłek opiekuńczy w czasie korzystania z dodatkowej opieki nad zdrowym dzieckiem w związku z nieprzewidzianym zamknięciem szkoły, przedszkola, żłobka w związku z COVID-19. Czytaj więcej o zmianach, jakie wprowadza Specustawa COVID-19.

Zgodnie z art. 4b ust. 1) ww. Ustawy cyt.: “(…)  Jeżeli w okresie pobierania dodatkowego zasiłku opiekuńczego ubezpieczony będący pracownikiem wykonującym zawód medyczny, zatrudniony w podmiocie leczniczym w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 295), świadczy pracę w podmiocie leczniczym w ramach dyżuru medycznego w godzinach innych niż czas zwolnienia od wykonywania pracy w związku z osobistym sprawowaniem opieki, o której mowa w art. 4 ust. 1 i 1a, oraz poza normalnymi godzinami pracy, przepisu art. 17 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa nie stosuje się (…)”.

Nowe Rozporządzenie w sprawie dokumentacji medycznej.

Zasiłek chorobowy równy podstawie wymiaru

Kary RODO w medycynie

Zasiłek chorobowy równy podstawie wymiaru

Zasiłek chorobowy równy podstawie wymiaru jednak tylko w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii i tylko w wyjątkowych sytuacjach. Czytaj więcej o zmianach, jakie wprowadza Specustawa COVID-19.

Zgodnie z art. 4c) ww. Ustawy cyt.: “(…)  W okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ubezpieczonemu wykonującemu zawód medyczny zatrudnionemu w podmiocie leczniczym, w okresie podlegania obowiązkowej kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych, o których mowa w  przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, wynikających z pozostawania w styczności z osobami chorymi z powodu COVID-19 w związku wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w podmiocie leczniczym oraz w czasie niezdolności do pracy z powodu COVID-19powstałej w związku wykonywaniem obowiązków wynikających z zatrudnienia w podmiocie leczniczym przysługuje zasiłek chorobowy, którego miesięczny wymiar wynosi 100% podstawy wymiaru zasiłku obliczonej na podstawie przepisów ustawy oświadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (…)”.

Nowe Rozporządzenie w sprawie dokumentacji medycznej.

Teleporady w związku z COVID-19

Telemedycyna w związku z COVID-19

Teleporady w związku z COVID-19

Teleporady w związku z COVID-19, jak rozpocząć ich udzielanie. Instrukcja CSIOZ opisująca sposób podłączenia do Centralnego Systemu Teleporad.

Zgodnie z art. 7 ust. 4) ww. Ustawy cyt.: “(…)  Lekarz oraz lekarz dentysta spełniający warunki, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, może udzielać świadczeń opieki zdrowotnej w związku z przeciwdziałaniem COVID-19 za pośrednictwem systemu teleinformatycznego udostępnionego przez jednostkę podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia właściwą w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia, zwanych dalej „teleporadą”, z pominięciem obowiązków wynikających z art. 101 tej ustawy oraz obowiązków dotyczących dokumentacji medycznej wynikających z przepisów o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Działalność ta nie podlega wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.(…)”.

Zgodnie z art. 7 ust. 5) ww. Ustawy cyt.: “(…)  W celu uzyskania dostępu do systemu, o którym mowa w ust. 4, lekarz oraz lekarz dentysta składa do jednostki, o której mowa w ust. 4, wniosek w postaci elektronicznej zawierający:

  1. oświadczenie o zamiarze udzielania teleporad, z podaniem miejsca i, jeżeli to możliwe, czasu ich wykonywania;
  2. dane dotyczące tego lekarza albo lekarz dentysty:
    a. imię i nazwisko,
    b. datę urodzenia,
    c. numer PESEL lekarza lub lekarza dentysty lub serię i numer jego dowodu tożsamości w przypadku braku numeru PESEL,
    d. numer prawa wykonywania zawodu lekarza lub numer prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty,
    e. określenie tytułu zawodowego,
    f. posiadane specjalizacje,
    g. numer telefonu do kontaktu,
    h. adres poczty elektronicznej,
    i. adres do korespondencji (…)”.

Zgodnie z art. 7 ust. 6) ww. Ustawy cyt.: “(…)  Jednostka, o której mowa w ust. 4, ma prawo przetwarzać dane pozyskane w związku z udostępnianiem systemu, o którym mowa w ust. 4, w tym dane dotyczące udzielanych teleporad (…)”.

Zgodnie z art. 7 ust. 7) ww. Ustawy cyt.: “(…)  Lekarz oraz lekarz dentysta udzielający świadczeń, o których mowa w ust. 4, prowadzi dokumentację medyczną w postaci karty teleporady (…)”.

Zgodnie z art. 7 ust. 8) ww. Ustawy cyt.: “(…)  Karta teleporady zawiera:

  1. oznaczenie pacjenta:
    a. imię i nazwisko,
    b. numer PESEL, a w jego braku serię i numer innego dokumentu potwierdzającego tożsamość,
    c. datę urodzenia oraz płeć, jeżeli numer PESEL nie został nadany,
    d. adres miejsca zamieszkania,
    e. adres poczty elektronicznej,
    f. numer telefonu do kontaktu;
  2. oznaczenie osoby udzielającej teleporady:
    a. imię i nazwisko,
    b. tytuł zawodowy,
    c. numer prawa wykonywania zawodu;
  3.  informacje dotyczące stanu zdrowia oraz zalecanego procesu diagnostycznego i leczniczego:
    a. rozpoznanie choroby lub problemu zdrowotnego,
    b. zalecenia,
    c. informacje o wystawionych zaświadczeniach, receptach lub skierowaniach,
    d. inne informacje istotne dla procesu leczenia. (…)”.

Zgodnie z art. 7 ust. 9) ww. Ustawy cyt.: “(…) Karty teleporady są przechowywane przez okres 30 dni od dnia udzielenia teleporady (…)”.

Zgodnie z art. 7 ust. 10) ww. Ustawy cyt.: “(…) W odniesieniu do lekarza lub lekarza dentysty, o którym mowa w ust. 4:

  1. recepta oraz dokument realizacji recepty – zawierają dane wymagane dla recepty pro auctore albo pro familiae;
  2. za adres miejsca udzielania świadczeń zdrowotnych – uznaje się adres siedziby jednostki, o której mowa w ust. 4 (…)”.

Zgodnie z art. 7 ust. 11) ww. Ustawy cyt.: “(…) Teleporady mogą być również udzielane przez podmioty wykonujące działalność leczniczą. Przepisy ust. 4–9 stosuje się odpowiednio (…)”.

Nowe Rozporządzenie w sprawie dokumentacji medycznej.

Krajowy Rejestr Pacjentów COVID-19

Krajowy Rejestr Pacjentów z COVID-19

Krajowy Rejestr Pacjentów COVID-19

Krajowy Rejestr Pacjentów COVID-19 stał się faktem. Dnia 09 kwietnia 2020r., weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 07 kwietnia 2020r., w sprawie Krajowego Rejestru Pacjentów z COVID-19 (Dz.U. z 2020r., poz 635). Minister Zdrowia na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 20 ust. 1 Ustawy z dnia 28 kwietnia 2011r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz.U. z2019r.poz.408, 730, 1590 i 1905) wydał przepisy które stanowią o tym:

  1. Podmiot prowadzący  Krajowy Rejestr Pacjentów z COVID-19.
  2. Okres, na jaki utworzono rejestr.
  3. Usługodawców obowiązanych do przekazywania danych do rejestru oraz sposób i termin przekazywania przez nich danych do rejestru.
  4. Sposób prowadzenia rejestru.
  5. Zakres i rodzaj danych przetwarzanych w rejestrze.
  6. Rodzaje identyfikatorów przetwarzanych w rejestrze spośród identyfikatorów określonych w art. 17c ust. 2–5 ww. Ustawy.

Rejestr Czynności Przetwarzania - RCPD

Wprowadzenie nowych przepisów skutkuje pojawieniem się nowego procesu dla ADO, który zobowiązany zostaje do pozyskiwania danych, jak i do ich udostępniania nowemu odbiorcy.

Procedura zdalnego dostępu do danych
Procedura zdalnego dostępu do danych Praca zdalna

Procedura “Praca zdalna w celu przeciwdziałania COVID-19”

Opracowanie poświęcone tematyce zdalnej pracy przygotowane przez
dr Jakuba Rzymowskiego oraz mgr Dominika Spałka. Obszerny komentarz do przepisów oraz liczne praktyczne porady dla pracodawców.

Program do automatycznego szyfrowania email
wysyłający sam hasła SMS

Logo RODO Sender Proste to RODO

159,00 pln

Program do automatycznego szyfrowania email
wysyłający sam hasła SMS

Logo RODO Sender Proste to RODO

299,00 pln

Program do automatycznego szyfrowania email
wysyłający sam hasła SMS

Logo RODO Sender Proste to RODO

399,00 pln