Podstawowym aktem prawnym regulującym kwestie wizerunku w Polsce jest Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z jej przepisami, rozpowszechnianie wizerunku osoby fizycznej wymaga jej zgody. W praktyce oznacza to, że przedsiębiorca prowadzący salon kosmetyczny nie może swobodnie publikować zdjęć swoich klientów, nawet jeśli zostały wykonane w jego lokalu i na jego sprzęcie. Ustawa ta jasno wskazuje, że rozpowszechnianie wizerunku wymaga zgody osoby przedstawionej na zdjęciu.

W praktyce dla salonu kosmetycznego oznacza to, że:

• zdjęcie klienta po zabiegu to jego wizerunek,
• zdjęcia „przed i po” również podlegają ochronie,
• nawet fragment ciała może być uznany za wizerunek, jeśli pozwala na identyfikację.

Wielu przedsiębiorców błędnie zakłada, że jeśli nie widać twarzy, to nie ma problemu. To nieprawda – liczy się możliwość rozpoznania osoby, a nie tylko jej twarz. Wizerunek to nie tylko zdjęcie twarzy. W rozumieniu prawa jest to każdy element, który pozwala rozpoznać daną osobę. Może to być twarz, sylwetka, charakterystyczna fryzura, tatuaż, a nawet sposób poruszania się czy ubiór.

Warto podkreślić, że:

• wizerunek to nie tylko twarz, ale również charakterystyczne elementy wyglądu (np. tatuaże, sylwetka, fryzura, sposób poruszania się ubiór),
• zgoda jest wymagana niezależnie od tego, czy klient otrzymał usługę odpłatnie czy nie,
• brak sprzeciwu nie oznacza zgody — musi ona być wyraźna.

Co istotne, publikacja zdjęcia w internecie (np. na Instagramie czy Facebooku) jest traktowana jako rozpowszechnianie wizerunku na szeroką skalę, co dodatkowo zwiększa odpowiedzialność przedsiębiorcy.